Piękny Świat

Świat jest wciąż taki piękny
Piękne są lasy, góry
Piękne  pola i  łąki
Piękne niebo i chmury


Pięknie śpiewają ptaki
Dla złych i dobrych ludzi
Pięknie lśnią krople rosy
Gdy nowy dzień się budzi


Także piękne jest życie
Każdy dzień coś nam daje
Nawet nocka choć ciemna
Miłe chwile rozdaje


Świat się do nas uśmiecha
W sercu miło, cieplutko
Szkoda tylko, że one
Zawsze trwają tak krótko


I co po nich zostaje
Miłe wspomnienia i żal
Bo to co  było piękne
Ucieka gdzieś  szybko w dal


Dobrze że są marzenia
Pamięć nas nie zawodzi
Bo tylko we wspomnieniach
Zawsze jesteśmy młodzi


Możemy znowu  wrócić
Do tego cośmy przeżyli
Uśmiechnąć się radośnie
Bośmy szczęśliwi byli


Lecz  nadzieja zostaje
Nadal w to wierzyć chcemy
Życie nas znów  obdarzy
Tym czego wciąż  pragniemy

Anna Mikiciuk

PIERWIOSNEK

 Z niebieskich najrańszą piosnek
Ledwie zadzwonił skowronek,
Najrańszy kwiatek pierwiosnek
Błysnął ze złotych obsłonek.

Ja

Za wcześnie, kwiatku, za wcześnie,
Jeszcze północ mrozem dmucha,
Z gór białe nie zeszły pleśnie,
Dąbrowa jeszcze nie sucha.


Przymruż złociste światełka,
Ukryj się pod matki rąbek,
Nim cię zgubi śronu ząbek
Lub chłodnej rosy perełka.


Kwiatek

Dni nasze jak dni motylka,
Życiem wschód, śmiercią południe;
Lepsza w kwietniu jedna chwilka
Niż w jesieni całe grudnie.


Czy dla bogów szukasz datku,
Czy dla druha lub kochanki,
Upleć wianek z mego kwiatku,
Wianek to będzie nad wianki.


Ja

W podlej trawce, w dzikim lasku
Urosleś, o kwiatku luby!
Mało wzrostu, mało blasku,
Cóż ci daje tyle chluby?


Ni to kolory jutrzenki,
Ni zawoje tulipana,
Ni lilijowe sukienki,
Ni róży pierś malowana.


Uplatam ciebie do wianka;
Lecz skądże ufności tyle!
Przyjaciele i kochanka
Czy cię powitają mile?


Kwiatek
Powitają przyjaciele
Mnie, wiosny młodej aniołka;
Przyjaźń ma blasku niewiele
I cień lubi jak me ziołka.


Czym kochanki godzien rączek,
Powiedz, niebieska Marylko!
Za pierwszy młodości pączek
Zyskam pierwszą... ach! łzę tylko.

ADAM MICKIEWICZ