"Anna"

Nie mów nic,proszę Cię

no bo co można rzec w takiej chwili?

Nie mów,że wrócisz tu

że odchodzisz na dni tylko kilka

wyjdź ot tak jak gdyby nic,

jakbyś szła kupić chleb do sklepiku

Anno!Nie mów nic,proszę Cię,

nie mów:kiedyś wrócę tu.

Chyba,że głos drzew i ptaków

nasze dawne noce przypomni Ci

chyba,że Twym oczom

blasku słońce doda

-wtedy wróć.

Gdy obdarowałaś mnie naszyjnikiem Twoich rąk

stałem się-najbogatszym z ludzi.

Gdy wstępowaliśmy po schodach

aby miękko było ci iść kładłem pod Twoje stopy poduszki dłoni.

Za poręcz miałaś moje ramiona-

mówiłaś-kocham-i stawało się okno prosto w słońce.

Teraz krzyczę - kocham, i wschodzi słońce bez promieni.

Anno,

Nie mów nic,proszę Cię

Nie mów:kiedyś wrócę tu.

Dokąd Anno?

Wracaj Anno!

Echo Anno,odpowiada mi.

Powiedz Anno-

jak odnaleźć słowa kocham,sens i treść.

Chór:

Dokąd Anno?

Echo Anno;odpowiada mi.

Powiedz Anno,

jak odnaleźć,słowa kocham-sens i treść.

Stan Borys

Stan Borys urodził się 3 września 1941 roku w Załężu k.Rzeszowa,

jest wokalistą,kompozytorem,poetą i aktorem.

Artysta znany jest między innym z takich przebojów jak "Anna"...

jego piosenki przeszły do legendy.

Wszechstronny artysta,będzie obchodził wyjątkowy,podwójny jubileusz.

Choć brzmi to niewiarygodnie Stan Borys 

obchodzi właśnie 50 lecie pracy scenicznej i 70 lecie urodzin.

Preludium Deszczowe

Najpierw były plakaty na mieście,

sto pięćdziesiąt,może i dwieście,

na plakatach litery metrowe:

"Wielki koncert - Preludium Deszczowe"

Ludzie stali,plakaty czytali,

nie pytali,gdzie będzie ten koncert,

tylko biegli pod pomnik Chopina,

do Łazienek,gdzie wierzby płaczące.

Pół Warszawy pobiegło do parku,

więc ja także ruszyłam tą trasą,

a że każdy parasol miał w ręku,

więc ja także przyniosłam parasol.

Tak się właśnie to wszystko zaczęło-

był pan Chopin na swoim cokole,

a dookoła tłum ludzi ogromny

i wetknięte w ten tłum parasole.

Fortepianu właśnie nie było.

Jeden pan nawet o to się czepiał,

ale dziecko,bo z dzieckiem przyszedł,

powiedziało,że widzi fortepian.

Widzisz?

-Widzę-klawisze grają.

Słyszysz?

-Słyszę-deszcz w liściach dzwoni.

Pod wierzbami w Łazienkach Chopin

krople deszczu kołysze w dłoni.

Parasole zakryły niebo,

rozkwitają w jesiennym zmierzchu.

Słyszysz?

-Słyszę Preludium Deszczowe.

Widzisz?

-Widzę początek deszczu...

Wanda Chotomska