Opowiadaj mi tak

Opowiadaj 

nikt nie opowiada tak,jak ty,

choć bajeczki te na pamięć znam,

jakże wszystko to cudownie brzmi.

Siądź naprzeciw

niech tam sobie leci,płynie czas,

chcę usłyszeć wszystko jeszcze raz.

Słoneczko

choć tyle wprawy mam,

tyle bajek znam,

ale tak jak ty nie czaruje nikt

uwierz mi

tak to nikt

Słoneczko

ty opamiętaj się

owszem czaruj,świeć,

tylko o tym wiedz,

ja ostrzegam cię

chyba,że chcesz spalić mnie

Lecą liście

no i oczywiście jesień już

zaraz spadnie znowu biały puch

no i naturalnie wiatr i mróz

Cóż to dla mnie,

odkąd ciebie tylko odkąd znam

łatwo sobie z zimą radę dam

Słoneczko

choć tyle wprawy mam,

tyle bajek znam,

ale tak jak ty nie czaruje nikt

uwierz mi

tak to nikt

Słoneczko

ty opamiętaj się

owszem czaruj,świeć,

tylko o tym wiedz,

ja ostrzegam cię

chyba,że chcesz spalić mnie

/Zbigniew Wodecki/

Błękitna hortensja

Jak w tyglu farb ostatnia zieleń się zastają,

tak jest to płaskie,suche,omszone listowie

za baldachami pąków,które nie na sobie

noszą błękit,lecz go odzwierciedlają z dala.

Odzwierciedlają tylko łzawy i zatarty,

jakby znów go utracić chciały w świetle nowym,

i jak w starym niebieskim papierze listowym

żółtość,fiolet i szarość kładą się na karty;

wyprany jak fartuszka dziecinnego bladość,

nie noszony,z którym nic więcej się nie dzieje,

jak czuje się małego życia krótkotrwałość.

Lecz nagle płatki nowym błękitem się mienią

w jednym z baldaszków,widać już,jak przed zielenią

wzruszająca niebieskość wesoło jaśnieje.

Rainer Maria Rilke